Naar de inhoud
28.01—03.02.2021

26/01/2021

Dichter met Maud

Dichter met Maud

LangZullenWeLezen en Poëziecentrum brengen mensen dichter bij elkaar op Gedichtendag

Dichteres Maud Vanhauwaert verrast hen met mooie woorden in ‘Dichter met Maud’

Dit jaar staat die Poëzieweek in het teken van ‘Samen’. Want na maanden leven met het coronavirus verlangen we allemaal naar samenzijn met vrienden, geliefden en familie.

Mooie woorden en gedichten kunnen troost bieden bij dat gemis. LangZullenWeLezen lanceert daarom samen met Poëziecentrum en dichteres Maud Vanhauwaert ‘Dichter met Maud’, een reeks waarin Maud mensen bij elkaar brengt die lange tijd gescheiden waren, met gedichten en mooie woorden. Want woorden verbinden.

Poëzie brengt mensen samen

De afgelopen maanden met het coronavirus waren voor heel wat mensen bijzonder intens. Velen zochten troost en verzachting in mooie woorden. Poëzie als balsem voor de ziel. Dat besef zette LangZullenWeLezen, het boekenplatform van de VRT, aan om Gedichtendag dit jaar niet onopgemerkt voorbij te laten gaan. Want woorden verbinden. En dat is iets waar mensen vandaag meer dan ooit nood aan hebben.

Samen met Poëziecentrum en dichteres Maud Vanhauwaert lanceerde LangZullenWeLezen begin januari een bijzondere oproep via de regionale omroepen van Radio 2. Bij wie wil jij ‘dichter’ komen? Tientallen mensen gaven gehoor aan die oproep en deelden hun persoonlijke en soms intieme verhaal. Een jury selecteerde vijf inzendingen en stuurde Maud op hen af. Zij richtte de koffer van haar auto in als gezellige gedichtenbibliotheek en koos voor elk verhaal een geschikt gedicht uit. Het resultaat is ‘Dichter met Maud’, een reeks filmpjes waarin mensen worden samengebracht dankzij de verbindende kracht van poëzie.

De verhalen uit ‘Dichter met Maud’

Tientallen mensen reageerden op de oproep van LangZullenWeLezen, Poëziecentrum en dichteres Maud Vanhauwaert. Hoewel in de oproep niet specifiek naar corona werd verwezen, bleken heel wat verhalen toch een coronalaagje te bevatten. Studenten die hun dichte vrienden niet langer mochten zien, familieleden die een dierbare verloren waren, bewoners van woonzorgcentra die zich geïsoleerd voelden, collega’s en verzorgers die een bloemetje verdienden… Heel wat mensen geven aan in mooie woorden kracht en verbondenheid te vinden. Een aantal van hun bijdragen zijn op de website van LangZullenWeLezen te bekijken.

Uit de tientallen inzendingen werden vijf verhalen geselecteerd. Maud bracht de vertellers een coronaproof bezoek met een passend gedicht. Het resultaat werd in filmpjes gegoten die in de loop van de Poëzieweek gedeeld worden.

De kapper

Kapper Etienne uit Steenhuize kreeg een gedicht van zijn dorpsgenoten. Ze zijn er het hart van in dat hun kapper en lokale filosoof door zijn leeftijd en de coronacrisis zijn zaak heeft moeten sluiten.

De vriendinnen

Jessica en Lynn leerden elkaar kennen net voor de lockdown. Ze studeerden allebei in Leuven. Er was meteen een klik en ze werden goede vriendinnen. Samen maakten ze nog een uitstapje naar Parijs. Door de lockdown werden ze weer uit elkaar gedreven, ze missen elkaar nu heel erg. Lynn wil Jessica tijdens de Poëzieweek verrassen met een gedicht in hun favoriete koffiebar, waar ze gelukkig nog een ‘coffee on the go’ kunnen krijgen.

Mama, we missen je

Vijf kinderen stuurden een verhaal in over het verdriet om hun onverwacht en recent overleden moeder. Met de hulp van Maud willen ze een maand na haar overlijden een gepast eerbetoon brengen.

De pleegmoeder (2 februari)

Tina vond dat haar alleenstaande vriendin Tine mooie woorden verdiende. Tine werd in september 2020 veel sneller dan verwacht pleegmoeder. Door de lockdown moest ze het zonder een netwerk van vrienden en familie stellen.

De school (3 februari)

Met poëzie kan je niet enkel mensen dichter bij elkaar brengen, maar zelfs volledige campussen. Leerkracht Ellen van het Vrij Innovatief Interactief Onderwijs (viio) in Tongeren-Borgloon werkt vaak rond poëzie in de klas. Ze vindt het erg jammer dat er nu zoveel afstand is tussen de studenten en de docenten, en tussen de studenten onderling. Met een gedicht wil ze graag de 2.190 leerlingen van het viio, verdeeld over drie campussen, weer samenbrengen.

Lees de gedichten

Ontroerd door bovenstaande filmpjes en op zoek naar de gedichten? Je vindt ze hieronder.

  • Kapper‘ – Luuk Gruwez in De eindelozen (De Arbeiderspers, 2015)
  • Koffiehuis‘ – Paul van Ostaijen in Verzamelde gedichten (Prometheus, 1996)
  • Altijd overal‘ – Bette Westera in Doodgewoon (Gottmer, 2014) – winnaar Poëziemedaille 2014
  • Alles mag je worden‘ – Erik Menkveld in Schapen nu! (De Bezige Bij, 2001)
  • ‘Lokaal’ – Fetze Pijlman in Mijn pen krast even dwaas (Van Goor, 1996)

Andere inzendingen

Het was erg moeilijk kiezen tussen de hele mooie inzendingen die we mochten ontvangen. Je kon ze in verschillende categorieën onderverdelen. En hoewel we zeker niet enkel op corona wilden focussen, kon je er dit jaar duidelijk niet om heen. Over elk verhaal zat wel een coronalaagje.

• Student/school/vrienden

Jonge studenten die elkaar aan het begin van het academiejaar leerden kennen, een hechte vriendschapsband smeedden, maar dan plots uit mekaar gerukt werden door corona. Leerlingen en leerkrachten die elkaar en het gewone schoolleven missen. Vrienden die graag dichter bij mekaar zouden willen zijn.

• Ziekte/overlijden

Helaas is er die tijd van komen en gaan. En dat hield vorig jaar natuurlijk niet op. Maar de omstandigheden maakten het voor velen eens zo moeilijk.

• (Woon)zorgcentra/(mantel)zorg

De isolatie van de bewoners van (woon)zorgcentra was en is hard voor hen. Heel wat verzorgers vroegen om een gedicht. En sommigen wilden een verzorger in de bloemetjes zetten.

• Ver land

Je hebt de zoon die net voor corona verhuisde naar Bratislava of die die al lang in Griekenland of Zwitserland woont. De dochter die verhuisde voor haar geliefde en de gastzoon in Estland. Allen waren ze graag even op bezoek gekomen, maar dat ging niet en het begint een beetje lang te duren. Een gedicht zou het gemis kunnen verzachten.

• Collega’s/werk

Dan heb je mensen die hun werk verloren, die het telewerken beu zijn of die geen gepast afscheid konden nemen van hun overleden collega.